تبليغاتX
نشریه دانشجویی ستاک - تفکر، شرط فردای روشن

نشریه دانشجویی ستاک

مکانی موقتی برای مطالب نشریه دانشجویی ستاک

تفکر، شرط فردای روشن

یكی از مولفه‌های مهم در جوامع دموكراتیك، برگزاری انتخابات ریاست جمهوری

 

است، كه نشانگر مشاركت مردم در تصمیم گیری سیاسی كشور می باشد. به این

 

معنا كه حاكمان در مواقع خاص، اداره مسئولیتهای كلیدی و حداقل تصمیم گیری

 

مستقیم یا غیر مستقیم  در خصوص نحوه آن را به مردم واگذار می‌کنند كه به هر

 

میزان مشاركت در این عرصه ها از سوی مردم جدی تر گرفته شود و اقبال بیشتری

 

 

به آن نشان داده شود، از آن تعبیر به «رشد بلوغ سیاسی» مردم آن جامعه می

 

گردد. با توجه به این تفاصیل، پروسه انتخابات را از دو بعد كمی و كیفی می توان

 

بررسی كرد:

 

الف) بعد كمی انتخابات؛ بعضی از سیاسیون به حضور پر شور مردم بها می دهند و

 

آن را نشانگر پیروزی و موفقیت در عرصه انتخابات می دانند. با تبلیغات همه جانبه

 

مردم را تشویق به شركت در انتخابات می كنند و البته مشاركت گسترده آحاد

 

مختلف جامعه در فرآیند انتخاباتی بیانگر حمایت و پشتیبانی مردم از آرمانهای جامعه

 

است، تا از این طریق هم تبلیغات و پروپاگاندا( propaganda)را خنثی كنند و هم در

 

سرنوشت كشور خود سهیم باشند.

ب) بعد كیفی انتخابات؛ در این منظر، توجه به زوایای علی‌الظاهر نامحسوس و پنهان

انتخابات است كه در عین حال مهم و حساس می باشد. بیشتر اندیشمندان و

تئوریسینهای علوم سیاسی و اجتماعی به كیفیت برگزاری انتخابات می پردازند و چه

بسا آن را مهمتر از كمیت می دانند، چرا كه با توجه به اوضاع جهان امروز خصوصا

برای كشور ما به گونه بسیار متفاوت از سه یا چهار سال پس از انقلاب شرایطی

وجود داشته كه موقعیتهای خاص بسیاری را پیش روی كشور قرار داده است، و

چالشهای جامعه جهانی با انقلاب اسلامی به صورت عریانتری خود را نمایانده است.

تشكیل كمربند امنیتی دور تا دور كشور به واسطه حضور نظامی آمریكا در اكثر

كشورهای همسایه، جدی تر شدن تهدیدات علیه سوریه و لبنان، تكرار بیش از پیش

اتهامات به اصطلاح نقض حقوق بشر در ایران و مهمتر از همه چالش پرونده هسته‌ای

همه و همه دست به دست هم داده تا شرایط متمایزی را برای كشور به وجود آورند

و همه را پیش از اتخاذ تصمیم قطعی واداشته كه منتظر باشند و انتخابات آینده را با

دقتی عجیب زیر ذره بین نگاه خود بدارند. از طرفی در حالی كه امریكا خود را پیامبر

دموكراسی و حامی حقوق بشر می داند، به نظر «امیل استوارت» (پدر تساهل و

تسامح) كه می گوید: «ملتهای غیر غربی فاقد شعور و قدرت تشخیص هستند و

نابالغ می باشند.» به نام اصلاحات و  ایجاد دموكراسی درامور كشورهایی كه از

حمایت مردمی برخوردارند دخالت می كند و هر جا منافع خود را در خطر ببیند وارد

عمل می شود در جایی مثل عراق و افغانستان با حمله نظامی تحت عنوان دكترین

جنگ سخت (hard war) كنترل منطقه را در دست می گیرد و جایی دیگر از راه

«جنگ نرم» و روشهای غیر نظامی و دیپلماتیك عمل می‌كند. انستیتوهای مخازن

فكری think tank  امریكا با انقلابات رنگین كه عمدتاً در مورد انتخابات حساس و

سرنوشت ساز كشور ها صورت می دهد سعی در تغییر اوضاع و تثبیت هرمونی خود

می كند. از جمله در گرجستان تحت عنوان انقلاب گل سرخی یا قبلتر از آن در

تابستان گذشته علیه چاوز در ونزوئلا و قبلتر در هائیتی و نیكاراگوئه و شیلی و

اوكراین با انقلاب نارنجی كه علی رغم شركت گسترده مردم در عرصه انتخابات با

توطئه‌های امریكا و اپوزیسیونها به دور دوم كشیده شد و یا انقلاب زیتون لبنان و یا در

انقلاب صورتی ایران كه قبل از انتخابات مجلس هفتم در كشورمان راه‌اندازی شد و

البته راه به جایی نبرد. لذا كیفیت انتخابات ریاست جمهوری با توجه به شرایط و

اوضاع موجود بسیارمهم است. چون امریكا سعی دارد از طریق تاكتیهای جنگ روانی،

مهار و اسب تروا كه از رویكردهای دكترین جنگ نرم است و به نام دموكراسی اعمال

می شود، نه تنها انتخابات را در كشور دچار خدشه كند بلكه اذهان مردم را نسبت به

آن بدبین كرده و مشاركتهای مردمی را سست گرداند. در صورتیكه دموكراسی حاكم

در آمریكا و اروپا " پولیارشی" است و ضد مشاركتهای مردمی می باشد. سلامت

قانون و همكاری مردمی را اسطوره می دانند، اما در عمل توجهی به مردم و اصل

مردم سالاری ندارند. با رقابت كنترل شده و كاهش مشاركتهای مردمی بر آنها

حكومت می كنند و یك نوع آزادی منفی برای مردم قائل هستند؛ ولی با شعار مردم

سالاری و حقوق بشر ""Human rights دركشورهای دیگر دخالت می كنند. در واقع

باید گفت انتخابات موهبتی است كه خداوند بعد از 2500 سال حكومت استبدادی به

مردم ایران اعطا كرد. در حالی كه هیچكدام از كشورهای منطقه خاورمیانه یا آسیای

میانه و اغلب كشورهای مسلمان چنین امتیازی را ندارند. در كشورهای شیخ نشین

عرب، حكومت در دست اقلیت خواص است و زنان نه تنها حق شركت در انتخابات را

ندارند, بلكه حق رای دادن را نیز ندارند. بنابراین می طلبد كه از این موقعیت استفاده

كنیم و به سهم خود با حضور در چنین  آزمونی در هر چه بهتر شدن این امر مهم

نقشی مثبت و تاثیر گذار داشته باشیم و دشمنان را در نقشه هایشان  ناكام سازیم

و به حریم خود راه ندهیم.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم تیر 1384ساعت 1:4  توسط مسئول سایت  |