نشریه دانشجویی ستاک

اوایل اردیبهشت ماه84، دانشگاه اصفهان شاهد یكی از مهمترین نشست های انتخاباتی بود. رئیس ستاد انتخاباتی كروبی در جمع دانشجویان این دانشگاه پاسخگوی سؤالات آنان بود. مهمترین اتفاقی كه در این نشست جای تأمل و بررسی دارد سخنان تند و كم سابقه آقای محتشمی، علیه هاشمی رفسنجانی بود كه می توان آن را در راستای منصرف كردن ایشان ازكاندیداتوری ارزیابی کرد.

انتقاد از هاشمی همزمان بود با سخن معروف او- باید داروی تلخ ریاست جمهوری رامصرف كنم– كه دلالت داشت برعزم ایشان برای كاندیداتوری. و سخنان محتشمی آغازی بود بر منصرف كردن هاشمی از این تصمیم. رئیس ستاد كروبی، ضمن ضعیف شمردن هاشمی در امور اجرایی تأكید كردند كه تاریخ مصرف مفید هاشمی برای كشور به دهه 50 و60 برمی گردد و تفكر و اندیشه او تفكر و اندیشه دهه 50 و 60 است. آقای رفسنجانی را 45 سال است می شناسم. وی استعداد و نبوغ خاصی در تبلیغ دارد كه هر كار كوچكی را چنان بزرگ جلوه می دهد كه بگویند حركت جهانی صورت گرفته است و هر حركت بزرگی را آنچنان كوچك نشان می دهد كه همگان بگویند كار مهمی نبوده است. به عنوان مثال، هاشمی بزرگترین پروژه اجرایی بی سابقه ایران را كه طرح عسلویه وتوسعه صنعت گازكشوراست و آقای خاتمی توانسته صدها میلیارددلار را ازاین طریق زنده كند، درسخنرانی نمازجمعه به اسم خود تمام می كنند و این درحالیست كه به گفته آقای زنگنه وزیردو دولت خاتمی و هاشمی، ایشان از مخالفین انجام این پروژه در این زمان بود. آقای هاشمی این پروژه بزرگ را كه نمی توانند به نفع خود مصادره كنند.

در ادامه این نشت، دانشجویی سؤالی هوشمندانه مطرح كرد كه در آن مقایسه ای كرده بود بین توانایی آقای كروبی با هاشمی در ایجاد رابطه با آمریكا و در پایان سؤال تأكید كرد كه آقای هاشمی از آقای كروبی توانایی بیشتری برای ایجاد رابطه با آمریكا دارد. قبل از اینكه به پاسخ آقای محتشمی بپردازم ذكر یك نكته را لازم می بینم كه تعیین سیاستگزاری های كلی نظام بر عهده رهبری است و تصمیم گیری برای ایجاد رابطه با آمریكا درچارچوب سیاست های كلی نظام  است. ولی در ایام انتخابات اخیر، اتفاقی كه افتاده اینست كه همه كاندیداها سعی می كنند در جهت خرد جمعی و اقناع افكار عمومی، پاسخگوی سؤالاتی باشند تا بلكه بتوانند از آن طریق، آرایی را جمع كنند و در نشست های دانشجویی سؤال از رابطه با آمریكا عمدتاً جهت اثباتی دارد تا نفی این رابطه. وفرد پاسخگو، بعضاً ناخودآگاه با عدم هوشمندی سیاسی در جهت اثبات این رابطه سخن می گوید. و سؤالی كه در این نشست مطرح شد ابتدا بر لزوم ایجاد این رابطه و سپس توانایی هاشمی نسبت به كروبی بر ایجاد این رابطه تأ كید داشت و آقای محتشمی در پاسخ به این سؤال، ناخودآگاه ضمن عدم نفی این رابطه ـكه سوابق او این را تأییدنمی كند- باز فرصت را غنیمت شمرد و این بار،سخنان تند خود نسبت به هاشمی را اینگونه بیان كرد كه « هاشمی اگر توانایی گشایش سیاسی و یا برقراری رابطه با آمریكا داشت، درهمان 8 سال ریاست جمهوری خود كرده بود نه الان كه سنش به مرز 75 رسیده است»

آقای محتشمی پور كه زمانی قبل از دولت هاشمی وزیر كشور بود و در زمان دولت ایشان از ورودش به یكی از دانشگاه ها برای ایراد سخنرانی جلوگیری شده بود، در بخش دیگری از انتقادات خود نسبت به هاشمی به این مسأله اشاره كرد و گفت« دوران دولت هاشمی یك جلسه سیاسی در دانشگاه ها برگزار نمی شد و بنده با بلندگوی دستی در خیابان برای دانشجویان صحبت می كردم » البته خوانندگان محترم با نگارنده هم عقیده اند كه اغراق آمیزبودن این سخن اخیر محتشمی قابل انكار نیست، ولی درمجموع، آنچه كه می توان از پایان این نشست انتخاباتی نتیجه گرفت اینست كه اگر چه آقای محتشمی در انتقاد از هاشمی، لحظاتی توانست دانشجویان را باخود همراه كند. ولی ایشان نتوانستند این گروه از دانشجویان را متقاعد كنند كه آقای كروبی فردی اصلح برای پست ریاست جمهوری است و این از سؤالات و واكنش های دانشجویان كاملاً مشهود بود و حتی چهره آقای محتشمی به هنگام خروج از تالار دكتر شریعتی، حكایت از عدم رضایت ایشان از اتفاقات این جلسه بود. شاید در دل نجوامی كرد: اینجا دانشگاه اصفهان است.

حمید حیدریان