تبليغاتX
نشریه دانشجویی ستاک - سخن آخر

نشریه دانشجویی ستاک

مکانی موقتی برای مطالب نشریه دانشجویی ستاک

سخن آخر

به نام آفریننده خرد

و حالا رسیده‌ای به آخر. آخر نشریه‌ای كه اگر مانند بقیه كارها از وسط آغازش نكرده باشی، الان خوب می شناسیش. حالا خوب می توانی ورق به ورقش را بفهمی و نفس نویسندگانش را در لابه لای نوشته هایش  حس كنی. آری، اینجا آخرین صفحه است و باید به رسم هر آخرینی بوی وداع بگیرد و خداحافظی، اما انگار نمی شود. نمی شود در نشریه ای كه پر از مهر است و تلاش، حرف از خداحافظی زد كه این جا خود جایگاه سلامی دوباره است. سلام به همه آنانی كه ما را نمی شناختند و حالا دوستمان شده اند. دوستانی با دنیایی از انتقادات زیبا كه حالا می خواهند قلم در دست گیرند و ما را یاری كنند و حرف‌هایشان را در عمل ثابت.

اینجا ستاك است. نشریه‌ای كه لحظه به لحظه تولدش خاطره است برای آنان كه همراهش بودند. نشریهای كه هدفش، صداقت بود و راستی. نشریه ای كه آرمانش آزادی بود و آگاهی و حالا تنها امیدوار است كه هر چند اندك، به هدف بزرگش دست یافته باشد كه این تنها آغاز راه است.

آری ستاك متولد شده‌است ، پس مانند هر نوزادی نیاز به مراقبت دارد تا بزرگ شود و ما حالا در اینجا دست مان را بسوی شما دراز می كنیم تا یاری‌مان كنید كه اگر نباشد لطف تان ، خشكیده می شود ستاكمان.

من ایرانی ام و به رسم ایرانیان. سپاس را آموخته‌ام . آموخته‌ام كه تشكر كنم از همه، از همه آنانی كه یاری كردند، چه اندك ، چه بسیار. تمام آنانی كه لحظه ای با ما بودند و لحظاتی بر ما، همه آنانی كه با ما خندیدند و گریستند كه در قاموس ستاك مان تنها مهربانی‌ها می‌ماند و زیبایی‌ها.

سپاس من از تو كه نشریه را خواندی و حرف ‌هایمان را شنیدی . سپاس من از تو كه با خواندن صفحه‌ای لبخند بر لبانت نشست و با صفحه‌ای دیگر اخم‌هایت در هم رفت. سپاس من از تو كه قلمت را برداشتی تا نقدمان كنی و شاید هم ... و شاید هم صفحه‌ای را پر از باورهایت كنی و از روی لطف برایمان ارسال. و سپاس من از ستاكیان كه مرا قابل دانستند برای این نوشتار. سپاس من از همه ایشان كه خود را وقف نورسته شان كردند؛ تحمل كردند هر سختی و نامهربانی را و سپاس ویژه دارم از هاجر كلاهدوزان، سارا سیدیان هاشمی، سهیل جان نثاری و ... و همه آنان كه نامشان زینت بخش این شماره است. حتی آنان كه گاهی باید برایشان [...] باز كرد تا خود هر چه می خواهند در آن بنویسند.

و در پایان،ِ کلامی است در مورد این شماره که صفحاتش بسیار شد و ویژه نامه اش پربار که وظیفه ملی مان بود، پوشش اخبار.امید که مؤثر بیفتد در بازکردن چشم ها و سربلندی ایران.

خداوند یارتان.

مصطفی مختاری
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم تیر 1384ساعت 1:25  توسط مسئول سایت  |